zaterdag 27 september 2008

Toeristendagje Pretoria

Gisteren zagen we op het weerbericht dat het 33 graden zou worden vandaag, dus toen we naar stad gingen waren we zomers gekleed: korte broek, sandalen en iets leuks op het hoofd. Rugzak met een fles water mee, en natuurlijk de camera met extra batterijen. Omdat we niet konden vinden hoe de bussen hier rijden, en we het voor ons te gevaarlijk vinden om met de auto in de onbekende stad te rijden, besloten we te gaan lopen. In de Lonely Planet stonden twee kaartjes die net genoeg informatie gaven. Na een uur en een kwartier prettig wandelen kwamen we, verwelkomd door talrijke voorzichtig bloeiende jacarandabomen, op Church Square aan, het plein waarop in het midden vroeger een kerk stond.
Aan dat plein was het Tourist Information Centre gevestigd en vol hoop op een busboekje, een goede kaart van Pretoria en veel nuttige informatie stapten we naar binnen. Achter een balie zat een zwarte dame onderuitgezakt in een stoel. Toen we vroegen naar een kaart, wees ze zonder iets te zeggen naar een ruimte naast haar. Dank je wel. In die ruimte stonden wat stoelen en een paar zwarte pilaren waar foldertjes op lagen. Een paar foldertjes. Hadden we eigenlijk niets aan… Welkom in Pretoria, één van de hoofdsteden van het land! Maar wij weten onze weg natuurlijk ook zelf wel te vinden. We dronken een kopje koffie in Cafe Riche, en begaven ons weer op Church Square. Daar staat een groot standbeeld van Paul Kruger en rondom dat plein zijn mooie gebouwen.


Standbeeld Kruger

We vonden er ook een businlichtenbureautje en konden een tijdenboekje kopen. Daarin staat de route vermeldt die de bus rijdt (de straatnamen) en de vertrektijden van beide eindpunten. Dus niet de tijden op de route onderweg! We komen er inmiddels wel achter dat Nederland een tot in de puntjes verzorgd openbaar vervoer netwerk heeft.
Wij waren echt de enige blanken op het drukke plein, en het voelde heel raar om foto’s te maken. Toeristen lijken niet echt welkom en blanken ook niet. De zwarte mensen in dit deel van Afrika zijn niet de goedlachse, vriendelijke Afrikanen die wij in ons beeld hebben, maar er gaat een soort dreigende arrogantie van uit. Alsof een verkeerde blik, een verkeerd gebaar of woord van onze kant een bom kan laten ontploffen. Alsof wij helemaal het recht niet hebben om als blanke buitenlanders in hun stad rond te lopen. Pretoria is vernoemd naar een beroemde Voortrekker, Andries Pretorius. Zijn zoon, de eerste president van de Zuid Afrikaansche Republiek, heeft de stad gesticht. Inmiddels heeft de regering de naam veranderd in Tshwane, wat “wij zijn gelijk” betekent. Alhoewel we ook de vertaling “klein aapje” zijn tegengekomen. Maar dat kan mooi samen gaan. Ook de straatnamen van helden uit het verleden worden veranderd, en wie weet komt het nog eens zover dat ook het standbeeld van Kruger verwijderd gaat worden. De blanke mensen in Pretoria blijven echter strak vasthouden aan “hun” naam van de stad. Het is dus niet vreemd dat er veel speelt, veel meer dan wij kunnen begrijpen.
We liepen wat door de winkelstraten, wenden langzamerhand aan het ritme van de stad, de stoplichten, de mensen, kochten veel beltegoed voor de komende maanden wat in een heleboel couponnetjes van 50 rand (ongeveer 5 euro) gegeven werd, en besloten naar het Paul Krugerhuis te lopen. Dat is het huis (geen statig gebouw, geen paleis) waar de president woonde en zijn gasten ontving. Een paar meubels zijn origineel en de rest is in dezelfde stijl bijgekocht. We zagen dat hij ook aan het eind van zijn leven, toen het te gevaarlijk was om in Zuid-Afrika te blijven, in Nederland geweest is. Onder andere in Utrecht, en Kampen!


Jacarandaboom bij het museum


Om weer terug te komen naar onze straat namen we een taxi, want de bussen gingen maar tot twee uur ’s middags, en we zijn volgens ons vreselijk afgezet. In elk geval: we zijn ergens afgezet, na een korte rit van 7 minuten. Toen we toch nog een fooi gaven kreeg we ineens een aantal keer “God bless you” te horen :-)
Morgen hopen we met mensen buiten Pretoria mee te gaan naar de kerk (voor Simon: de Evangelies Gereformeerde Kerk in de wijk 'Wonderboom', voorganger: ds. Johan Botha), en volgende week hoopt Jannet in het ziekenhuis te kunnen gaan kijken. Daarvoor moeten we vanavond maar eens wat rond bellen.

Voor meer foto's uit Pretoria: http://picasaweb.google.com/gcvanvalen/ZuidAfrikaPretoria

2 opmerkingen:

Anoniem zei

foei toch... klein aapje :-)

Anoniem zei

Vale Bonders,

nu jullie gewaardeerde buurman zijn internet vrij heeft gegeven rollen de blogs ineens uit de Thosiba Satelite Pro (gekocht bij de RAF te Utrecht, besloten om te kopen in Kampen op zaterdagmiddag om 17.30u). Heerlijk om te lezen! Gerrit, als ze je op de TUK niet willen hebben (wat ze dan ocverigens al snel zal spijten) kan je misschien nog wel bij Arthur Japin in dienst om de finesses van het schrijfvak te leren. Dan ga je het boek schrijven: 'de witte melkboer met het zwarte hart'. Van nature hebben we natuurlijk allemaal een zwart hart... ;-)) Maar we hebben niet allemaal een melkboerenkleur...

Mooi verhaal over die broeder Kruger. Het gedenken waard dat hij zijn voetstappen in Kampen heeft gezet. Ik denk dat het goed is dat jullie dan voetstappen zijn park gaan zetten...
He, geniet van alle mooie dingen daar.
Ontvang een hartelijke groet,

Reinier

PS: ik ga vanavond de hyves-krabbels bekijken. De computer op m'n werk die trekt dat niet...